"Ik wens dat ik dokter word, zodat ik mijn beste vriendin kan genezen." Dat hoorde kunstenaar en collectieflid Mourad Aouragh een kind zeggen aan onze werktafels tijdens het internationale kunstfestival voor de jeugd: Festival de Betovering.

Een ander kind wenste zich als profvoetballer. En een derde keek verder dan de eigen wereld: "Ik wens gewoon vrede." Mourad neemt ze allemaal serieus. "Iedere wens is urgent," zegt hij. "Het is ruimte om dingen te veranderen, ruimte voor verbeelding en om ze mooier te maken. Wij moeten de ruimte creëren waarin ideeën ontstaan. Dan zet je iets in gang wat misschien zorgt voor een betere wereld."

Een kleed dat door de stad reisde

Afgelopen herfstvakantie trokken we met het WijkWensWeefKleed door Den Haag. Van Morgenstond tot de Schilderswijk en van Loosduinen tot Mariahoeve en Wateringse Veld werkten kinderen, ouders en buurtbewoners samen aan een kunstwerk voor hun eigen wijk.

Stof, stiften en dromen

Mourad bedacht het concept en begeleidde de activiteit samen met kunstenaars en collectiefleden Myung Feyen en Dounya Anthonio. Deelnemers tekenden en schreven hun wensen, dromen en gedachten met textielstiften op kleurrijke stroken stof. Mourad weefde die stroken in elkaar. Elke middag groeide er zo een wandkleed vol persoonlijke boodschappen en gezellige kleuren. Het laat mooi zien wie er in de wijk woont en waar mensen van dromen.

Ook volwassenen schoven aan

Naast vele kids schoven ook ouders, verzorgers en voorbijgangers spontaan aan. Aan de werktafels raakten mensen met elkaar in gesprek en wisselden ze verhalen uit. Kunstenaar Myung zag dat het festival ook de volwassenen iets bracht: "Een festival als de Betovering is niet alleen leuk voor kinderen, maar het geeft ook aan volwassenen (weer) een vrijere manier van kijken en beleven."

Foto's: Benjamin Haleber en Robin Butter‍